Oud-boswachter Jacques van der Neut is op reis en neemt (u) mee

24 november 2022 • 23:00 door Ferry Visser
Oud-boswachter Jacques van der Neut is op reis en neemt (u) mee

DORDRECHT - Het leuke van de rubriek Praatjesmaker is dat je met de geïnterviewden achteraf een hele leuke band krijgt. Zo ga ik op 10 december Maarten Teekens met zijn ‘The Wanderers play Elvis Presley’ beluisteren en bewonderen in ‘the place to be’: Renesse.
Een andere ‘gast’ was Jacques van der Neut. Hij vertelde dat hij na het interview en de fotoprijsvraag van National Geographic in 2022 nog twee dingen ging doen.


1. Op zoek naar o.a. de kolibries in Costa Rica

2. In december met ondergetekende een biertje drinken in ‘De Lachende Monnik’’

Het laatste zit letterlijk en figuurlijk in het vat, maar het leek me nog leuker om de lezers van Dordrecht.net mee te laten genieten van deze ‘reizende Dordtenaar’.
In de komende weken (tot ongeveer half december) zal Jacques proberen om – indien het wifi-gebeuren lukt – af en toe iets door te sturen. 

Voor de duidelijk  zeg ik vast dat er iedere keer een nieuwe pagina wordt aanmaakt. De KOPFOTO boven het artikel zal steeds anders zijn.


Vandaag de eerste poging vanuit Costa Rica, een land in Midden-Amerika en met een tijdverschil (vroeger) van zeven uur.
Er staan meestal ook foto’s (in het fotoalbum) onder het reisverslag.

Veel lees-en kijkplezier, Ferry


Ik ga op reis en neem (u) mee

Hotel Bougainvillea in St. José: groen paradijs in hectische stad
In de drukke aankomsthal hebben we onze chauffeur snel gevonden: hij houdt een papier omhoog met mijn naam erop.
Kort daarop sjezen we door de chaotische hoofdstad van Costa Rica. Overal rijdt verkeer. Motoren en brommers scheuren vlak langs, meestal zonder verlichting. Sommige dragen mondkapjes, niet tegen Covid, maar tegen de luchtvervuiling. Invoegend verkeer dringt voor. Hier moet je wel een beetje agressief rijden (en vooral  toeteren). Het is stikdonker naast de overvolle autoweg.
Mensen lopen als schimmen in donkere woonwijken. Uit het niets doemen bushaltes op. In de verte niets dan eindeloze rijen met langzaam rijdende auto's en veel vrachtauto's. En zo gaat het hier iedere dag, 's morgens en 's avonds.
In Nederland zouden we zoiets op zijn minst een verkeersinfarct noemen. Hier vindt niemand er iets van. Voor hen is het tenslotte 'business as usual'.
Drie kwartier later arriveren we bij ons hotel Bougainvillea, in Guayabo Lodge. Een weldaad van rust met een indrukwekkend vorm gegeven tuin met gigantische agaves. 

De tekst gaat onder de foto verder


Er is een enorme verscheidenheid aan vogels in Costa Rica. De meesten hebben bovendien prachtige kleuren, zoals deze Baltimore Oriole .


​We gaan vandaag op weg naar ons volgende lodge in Sarapiqui. We rijden in noordelijke richting en zullen uiteindelijk vlakbij de grens met Nicaragua uitkomen. Sarapiquí is een stad en gemeente in het noordoosten van Costa Rica, in de Caribische laaglanden. De grootste bron van inkomsten is landbouw met voornamelijk ananas, bananen, suikerriet en veeteelt.​
 
Wordt vervolgd …..

Foto's: Jacques van der Neut

Meer over:
Cookies

Deze website gebruikt noodzakelijke cookies voor een correcte werking en analytische cookies (geanonimiseerd) om de statistieken van de website bij te houden. Marketing cookies zijn nodig voor laden van externe content, zoals YouTube-video's of widgets van Sociale Media. Zie ons cookiebeleid voor meer informatie, of om je instellingen later aan te passen.