DORDRECHT - De film Tuner, van debuterende speelfilmregisseur Daniel Roher, biedt geen wijde perspectieven over hoe het allemaal beter moet in de wereld. We kennen Roher van de prijswinnende documentaire Navalny. Een mix van een low profile thriller zonder al te veel geweld en een romcom, zoals we dat wel eens noemen. Een film met een romantisch plot, waar de liefde aanvankelijk blauwe plekken oploopt, met hier en daar een vleug humor. Het loopt altijd wel goed af.
Zo ook bij Tuner. Waar good old Dustin Hoffman voor de lichte humor zorgt.
Het is ook een buddy film, waarbij hoofdpersoon Nikki samen (Leo Woodall) met Harry (Hoffman) rijke Amerikanen langs gaat om niet bespeelde piano’s en vleugels te stemmen. Beiden hebben gehoorproblemen, Harry wordt gewoon doof en Nikki heeft Hyperacusis, een gehoorafwijking waarbij je juist te veel geluidsprikkels krijgt. De afwijking blijkt ook een voordeeltje te hebben, je kunt de zachtste klikgeluidjes waarnemen waardoor de best beveiligde kluis eenvoudig te kraken is. Nikki ontdekt zijn talenten hiervoor en komt in de greep van een crimineel terecht. Hij verdient er een aardig centje extra mee. Nikki ontmoet tijdens zijn werk de getalenteerde muziekstudent Ruthie (Havana Rose Liu). Ze vallen als een blok voor elkaar. Inmiddels is ook wel duidelijk geworden dat Nikki vanwege zijn gehoorafwijking een grote carrière als pianist is misgelopen.




​Geluid en muziek
​Tuner is de film van de bijzondere geluidseffecten. Geluidsontwerper Johnnie Burn, die ook werkte voor recente films als Hamnet, Poor Things, en The Zone of Interest, is de drijvende kracht achter dit bijzondere facet van de filmkunst. Voortdurend wanen we ons in het gehoorbereik van Nikki, of het nu de geluidsbommen zijn die hem bijna doen exploderen, of de nauwelijks hoorbare klikjes die hem leiden naar het openen van een kluis. Een heel subtiel en essentieel element die de film een extra dimensie geeft.
​De film wordt ook gevuld door de vele fraaie muzikale momenten. We horen veel jazz en klassieke muziek. Harry heeft een verleden in de jazz. Zelfs de enige echte Herbie Hancock maakt nog even zijn opwachting, zichzelf spelend als muziekicoon… Als tegenpool en markering van een eigen verhaallijn, de opluikende liefde tussen Nikki en Ruthie, horen we klassieke muziek, gecomponeerd door vooral Marius de Vries, geïntegreerd met vleugjes electronica.

​Tuner zorgt voor een avond zorgeloos cinema-plezier maar is beslist geen niemendalletje. Vooral dankzij het goede spel van de introverte Nikki spelende Goodall en de goedlachse en immer positieve Harry van Hoffman. En, oh ja, je zou het bijna vergeten, de bekende Franse acteur Jean Reno doet ook even mee in een onbeduidend rolletje als maestro.


​Gezien in filmtheater De Witt:
​Tuner, van regisseur Daniel Roher
Met: Leo Woodall. Dustin Hoffman, Havana Rose Liu, Jean Reno
Voor de speeltijden, zie de website van filmtheater De Witt.​