DORDRECHT - Wie gisteravond rond een uur of acht op de parkeerplaats van schouwburg Kunstmin was, wist echt niet wat hij of zij zag! Omdat ik er ook moest zijn, keek ik eveneens mijn ogen uit. Honderden fietsen stonden netjes naast elkaar. Dordrecht liep blijkbaar massaal uit voor ‘Stemmen uit de Wijk’.
De tekst gaat onder de foto’s verder
Als u HIER klikt dan kunt u zien en lezen dat dit niet overal het geval is.
Eenmaal binnen probeerde ik met mijn charmes nogmaals iemand duidelijk te maken dat ik toch echt foto’s wilde maken van ‘Zangbuurt’, waarover ik al meerdere keren een artikel schreef. ‘De man van dienst’ was niet te vermurwen en mijn camera moest braaf in mijn tas blijven. Gelukkig had ik initiatiefnemer en muzikant Maia Steinberg gevraagd of zij wat foto’s wilde doorsturen.
De kleine zaal was heel gezellig ingericht en op het open podium zaten de ‘artiesten’, afkomstig uit verschillende landen, in een halve cirkel opgesteld. Ik mocht geen foto’s maken tijdens de voorstelling, maar er was nooit gesproken over foto’s vóór de voorstelling. De maas in het net werd dus gevonden en zo kon ik dus zelf ook wat plaatjes schieten.
Het open toneel vormde het decor voor een warme en verbindende avond vol muziek, verhalen en ontmoeting. Tijdens het participatieve theater- en muziekproject ‘Stemmen uit de Wijk’ kwamen inwoners van Dordrecht samen om hun persoonlijke ervaringen en culturele achtergronden met het publiek te delen.
Het gratis project werd ontwikkeld in samenwerking met de Zangbuurt Dordrecht-groep en stond onder artistieke leiding van community artist en muzikant Maia Steinberg, samen met regieondersteuner Saskia Godijn. Dankzij de samenwerking tussen bewoners, kunstenaars en culturele partners groeide de voorstelling uit tot een bijzonder initiatief waarin kunst en ontmoeting centraal stonden.
Maia introduceerde het ‘Zangbuurtkoor’ en vroeg het publiek de telefoon uit te schakelen. Ze vertelde trots dat de internationale groep gedurende zo’n zes weken aan deze voorstelling had gewerkt en dat het een ‘Ode aan Dordrecht’ was.
Daarna was het de beurt aan dichter Marieke van Leeuwen. Het was een bijzonder moment met een voordracht van een gedicht over onze stad. Het gedicht eindigde heel origineel als een liedje.
Singer-songwriter Mathilde nam vervolgens de microfoon over en zong eveneens een prachtig lied met als titel 'De Stad’.
De zanggroep werd op een heel originele manier voorgesteld. Op de achtergrond liet onder andere een drone beelden van onze stad zien en op de voorgrond stelden de zangers zich in hun eigen taal voor. Af en toe werd de vertaling geprojecteerd.
Het eerste lied ging over de Surinaamse keukenprins. Het nummer ‘Ala Presi Komisi D’a Botri’ ging erin als koek. Het publiek zong iedere keer het refrein mee. Op die manier werd duidelijk dat muziek mensen bij elkaar brengt.
Na dit nummer volgden wederom beelden van onze stad, gecombineerd met interviews en vragen over Dordrecht, zoals: ‘Hoe is de stad veranderd?
Alle zangers kwamen in beeld en aan bod, want onze stad kent verschillende mensen en culturen. Natuurlijk kwam ook Maia aan de beurt. Zij vertelde dat ze was geboren in Uruguay en in 2021 in Dordrecht belandde. Daar werd ze geweldig opgevangen door een Dordtse familie die op de Voorstraat woont. Ze had onder andere in een bakkerij gewerkt en bij mensen schoongemaakt. Uiteindelijk werd zij artiest. Zij besloot haar bijdrage met de mooie woorden: “Dordrecht heeft mij vleugels gegeven!”
Toen werd het tijd voor het tweede nummer van vanavond: ‘Cambia Todo Cambia’ – Alles verandert – gezongen door Maia. De zanggroep en het publiek zongen wederom het refrein mee. Tijdens het lied zongen ook enkele solisten een couplet.
Tijdens het volgende filmfragment werd de vraag ‘Waarom voelen we ons hier thuis?’ beantwoord.
Daarna werd het tijd voor het lied over Dordrecht, speciaal voor de stad geschreven door Ton van der Kolk. Het nummer werd live begeleid met percussie, gitaar (Albert) en piano (Maia). Uiteraard mocht de zaal het refrein weer meezingen: ‘Dordrecht, het begin van Nederland’.
Het laatste nummer, ‘Mimini Kama Tu Weve’ – Ik ben zoals jij bent – was tevens de uitsmijter. Een vrolijk lied dat in dezelfde stijl werd afgesloten met een dansend publiek en de zangers. Heel bijzonder, en het was dan ook niet gek dat de bekende kreet door de kleine zaal galmde: “We want more!” Ik vergat te tellen hoe vaak het nummer werd uitgevoerd; ik genoot van het feestje.
Het slotwoord was van Maia. Zij bedankte de artiesten, de musici en natuurlijk het publiek voor hun komst en medewerking aan deze geweldige avond. Er was letterlijk en figuurlijk geen grens tussen performers en bezoekers. Samen zingen en luisteren zorgde voor een sterk gevoel van saamhorigheid.
Met ‘Stemmen uit de Wijk’ liet Dordrecht zien hoe kunst mensen kan verbinden, ongeacht achtergrond of leeftijd. De voorstelling groeide uit tot meer dan een cultureel optreden: het werd een sociale ontmoeting waarin de vele stemmen van de stad letterlijk hoorbaar werden.
Zo’n honderd mensen verlieten enthousiast de zaal en het allerleukste was misschien toch wel dat velen zich na afloop aanmeldden voor dit internationale project. De 'inschrijvers' krijgen zo snel mogelijk een berichtje van Maia.
Wat een geweldig initiatief!
*****
Foto’s: Maia Steinberg en Ferry Visser
FOTOALBUM
In het fotoalbum vindt u meer foto’s. De miniaturen zijn groter en niet alle foto’s zijn direct zichtbaar. Op de laatste foto ziet u hoeveel er nog volgen. Gebruik de rechterpijltoets (laptop/pc) om verder te gaan. Klik op een foto om te vergroten en blader met de pijlen links en rechts.
*****
Bent u nieuwsgierig naar wat onze ‘Dordrecht.net’ columnisten Bert den Boer en Ferry Visser te vertellen hebben? Klik dan HIER .
******
