DORDRECHT - De afgelopen weken fietste ik door Nederland. Onderweg passerde ik een winkeltje met een passende naam: De Parel. Misschien moet je je wel in een mentaal volledige rust bevinden om op goede ideeën te komen. Al een tijd broedde ik op een goed vertrekpunt voor verhalen op dit platform. Verhalen met een Dordtse grond, die het dagelijkse nieuws enigszins overstijgen, waar ik warm voor loop en die de moeite waard zijn om te delen. Op 17 juni viel het kwartje. Mijn verhalen gaan over Dordtse Parels. Een kapstok waarmee ik meerdere kanten op kan. Ik duik de (culturele) geschiedenis in om te vertellen over een bekende dan wel onbekende Dordtse kunstenaar, een voormalig kloostergebouw op de Voorstraat waar ik ooit een trotse misdienaar mocht zijn, een kerkje dat financiële steun verdient, een orkest dat een prachtige uitvoering geeft, een tentoonstelling in een van onze mooie musea. Kortom, alles met een verhaal, waarvan ik denk dat het de moeite van het delen meer dan waard is. Het vooruitzicht op ons jaarlijkse collectieve zomerfeest ‘Big Rivers’ zorgde voor de laatste stimulans om mijn culturele bijdragen weer op te pakken.
We kunnen en willen, juist met de aftrap van een vaste culturele bijdrage in het Big Riversweekend ‘Dordtse Parels’ natuurlijk niet om dit heerlijke evenement heen!! De hele binnenstad volgelopen met liefhebbers, gehuld in de fraaiste kettingen, hèt symbool van Big Rivers. En voor zover ik heb kunnen nagaan geen enkele wanklank. Juist de aanblik van deze kettinggangers geeft een groot vertrouwen in de levensvatbaarheid van dit prachtige festival, dat dit jaar een 25 jarig jubileum viert!
Een paar momentjes pik ik er uit, momenten die mij passen. Voor een uitgebreid verslag moet je toch echt bij Ferry Visser zijn.
“Opa, mag ik je shirt?”
Toegegeven, ik ben niet zo’n festivaltijger die alles uit een evenement haalt en geen optreden wil missen. De vaste bezoeker van dit platform weet wellicht ook dat mijn muziekvoorkeur vooral in de hoek ligt van de klassieke muziek, met af en toe graag een uitstapje. Dat uitstapje dit weekend was zaterdag ‘Ameezing’. Op het podium Grote Kerksplein zorgden ongeveer 75 koorzangers alweer voor de dertiende keer voor een heerlijk middagje meezingen. De energie van dirigent John Stinissen sloeg al bij de eerste tonen over op het enthousiaste publiek, koor en solisten Francesco Daniel, Maarten Teekens en Elisjeba Wesenhagen. Alle evergreens die je ook maar kunt bedenken kwamen langs, ook de polonaise werd aan het eind nog ingezet. Een jongen kon vrijuit naar voren lopen met zijn kartonnen bord waarop de tekst: “Opa, mag ik je shirt?”.
Vrijheid in het Hof
Het oudste symfonieorkest van Dordrecht verzorgde zaterdagmiddag een optreden in ‘Het Hof’, met als thema ‘Vrijheid’, een thema dat onlosmakelijk verbonden is met de gekozen locatie en met onze grootste Dordtenaar aller tijden, Johan De Wit. De tentoonstelling in het Dordrechts Museum, gewijd aan de raadspensionaris, loopt nog tot begin december dit jaar.
Johan de Wit was muziekliefhebber en speelde zelf viool en zal ongetwijfeld kennis hebben gemaakt met de muziek van Georg Friedrich Händel. Zijn ‘Watermusic’ werd voor het eerst uitgevoerd in 1717, tijdens een boottochtje van de Britse koning op de Theems. Johan moest toen nog geboren worden, maar zal de muziek van Handel vast wel ooit eens hebben gehoord.
Hoofdmoot van het programma in Het Hof vormde de Negende symfonie van Antonín Dvořák, ‘Uit de Nieuwe Wereld’. Dvořák vertrekt in 1892 per stoomschip naar New York. Een jaar later gaat in New York zijn negende symfonie in première, een sensatie. De symfonie zou uitgroeien tot een symbool voor de vrijheid. Heerlijk om dit vrijheidsgevoel in een muziektaal te mogen beleven, op zo’n prachtige zomerdag, op een bijzondere Dordtse plek en te mogen delen met jong en oud. De onvermijdelijke bijgeluiden van een buitenconcert nemen we daarbij graag voor lief, spelende kinderen, rinkelende glazen. Het hoort er allemaal bij. Met de hobo-solo als absoluut hoogtepunt.
Phil’s Big Band in Houttuinen
Zondag aan het begin van de middag, bij mij om de hoek in Houttuinen, beloofde een swingend moment van de dag te worden. Het Dordrechts Philharmonisch Orkest werd honderd jaar geleden opgericht en bestaat inmiddels uit verschillende orkesten, waaronder de ‘Phil’s Big Band’.Wat een energie en plezier!
Dirigent Neil van der Drift, muzikaal duizendpoot, leidde de band en zangeres Theresia Kranendonk door een boeiende mix van bekend bigband repertoire en nieuwere muziek van onder meer Jamie Culum en Caro Emerald.
In de zomer dat de broertjes Gallagher met Oasis een reünieconcert geven paste het perfect dat de band afsloot met een toegift van deze Engelse ruzieband.
Om met een typische Big Rivers-ervaring af te sluiten: Neil van der Drift, de invallende dirigent van Phil’s BigBand, is een actieve muzikant die al in China heeft opgetreden en samen met vernieuwende muzikanten als Thorwald Jørgensen en Koen Smits een jazztrio vormt. Laat ik gisteren tijdens het concert in het Hof nu aan hetzelfde tafeltje zitten als Thorwald Jørgensen, die me nog verwees naar een paar stukken die ze op Youtube hadden staan.
Muziek maakt vrij en verenigt!
