donderdag 29 juli 2021

Alles over De Drechtsteden

De Da costastraat  van verkeersader naar ontwikkelingsgebied
16
jul

De Da costastraat van verkeersader naar ontwikkelingsgebied

De Da costastraat is een oude verkeersader die dwars door Zwijndrecht leidde. Eigenlijk moet ik Meerdervoort zeggen zoals de Heerjansdammers roepen dat het Heerjansdam is ( en niet Zwijndrecht ) maar goed we weten niet anders. De Da costastraat was een echte verkeersader en dat zie je op de foto wel. Het ANWB bord op het eilandje van geblokte tegels laat dat goed zien.

De Da costastraat is tegenwoordig een simpel straatje waar de geschiedenis van Zwijndrecht goed zichtbaar is. Oud en nieuwbouw vormen de straat die in het verleden een straat was met sloten voor de huizen en bruggetjes om toegang te krijgen tot de woningen. 

Ik ken de straat als belangrijke hoofdroute maar ook vanwege de kennissen en een oud schoolgenoot die er woonde.

Door de foto kwam ik weer even terug op de veranderingen die er hadden plaatsgevonden. Door de stolpersteine kwam er weer een stukje geschiedenis boven en zo stapelde het door.

Ik vroeg een Erna van het shantykoor wat zij zich herinnerde van de Da costastraat en die riep wat voor mij ook zo herkenbaar was, Bas Baan. Een typische winkel die op de kop van de Da costastraat zo dominant aanwezig was. Een ander lid van het shantykoor Lambert kende ik ook uit de periode van de Da costastraat, 

lambert , een uitermate gezellige zanger van het shantykoor wist mij te helpen met de herinnering aan de Da costastraat en de winkels die er zaten. Want Bas Baan was op de kop van de Da costastraat een opvallende winkel met lichtreclame op het dak. Tegenwoordig zingt men over drank en drugs maar de reclame op het dak is tegenwoordig niet meer comme il faut, niet gepast. Reclame voor sigaretten en drank. Nu zullen de namen North State en Henkes heel veel zeggen maar promotie van deze producten is geheel uit de boze. 

De foto van de Da costastraat die ik raadpleegde toonde ook nog de verkeerslichten die voor de voetgangers toch echt een noodzaak vormden om veilig over te kunnen steken.

De Da costastraat was een hoofdroute zoals het ANWB bord wel aangeeft. Dordrecht is er op zeven kilometer afstand terwijl Breda  éénendertig kilometer verderop lag, de andere kant op wees het bord naar Rotterdam zeventien kilometer verderop.

Daarvoor verwezen de borden wel naar de rijksweg die toen nog over de brug de weg naar de rest van Europa open legde. 

De drukte in de Da costastraat leidde op het hoogtepunt van de drukte zelfs tot bewonersprotesten. Het was voor hun niet meer te doen al dat drukke verkeer. De aanleg van de tunnel heeft daar heel veel verandering in gebracht en leidde ook tot de sloop van heel veel woningen en veranderde de Da costastraat in wat het nu is. De stolpersteine verwijzen dan ook naar huizen die er toen stonden. 

Ik zag vanmorgen huizen in de krant met prijzen waarvan ik dacht dat kan ik nooit betalen. Nu had ik dat vroeger ook wel maar de huizen in de Da costastraat waren nog betaalbaar als woning. De huizenprijzen naar de standaard van vandaag zijn duizelingwekkend gestegen en wie destijds een huis heeft gekocht  of kunnen kopen is spekkoper.

Vanuit de gedachte aan spek en Bas baan brengt mij dat naar de winkeliers die er gezeten hebben. Bij spek denk ik aan slagerij Winters een familiebedrijf waar mijn broer op zaterdag in het kader van gezins boodschappen vlees ging kopen. Winters is net Als Bas Baan verhuisd naar onder andere Walburg . De familienaam van Bas Baan is de enige nog die terug te vinden is in het Zwijndrechtse op de Bruïnelaan. Na de verhuizing naar de Passage waar Bas Baan neerstreek kreeg ik met hen contact. De oude Bas hielp zijn zoon Piet mee in de zaak, drank en kaas en noten. Na de verhuizing was het alleen de wijn en andere alcoholische dranken wat later op de Bruïnelaan is voortgezet.

Maar welke winkels zaten er nog meer op de Da costastraat. Huiskamerwinkels zou ik ze bijna willen noemen want echt ruim waren ze niet.

 

Lambert wist mij te helpen, ik had ook het boek van Kees Popijus er bij kunnen pakken, maar Lambert maakt nu nog reclame voor een kledingmerk Lina’s fashion dus liet ik mij door hem informeren.

Hij had het meteen over een andere kledingzaak namelijk Vlasblom , naast natuurlijk Bas Baan en Winters. Vlasblom zat schuin tegenover de slagerij. Dan had je nog kruideniers,  Schouten en Jan Kleinjan. Deze laatste werd later overgenomen door Jaap en Riet Kuiper.

Bas Baan was natuurlijk ook een winkel met een kruideniers assortiment maar ieder bood en nam zijn deel van de markt. Bij de verhalen van de kleine winkeliers bekruipt mij altijd een soort gevoel zoals Jan Wolkers dat beschreef in terug naar Oegstgeest. 

De groenteboer Bezemer maakte ook deel uit van de winkeliers en melkslijter Kleinjan. De uitdrukking melkslijter versus groenteboer vond ik bijzonder mooi. Tegenwoordig zouden we ook groenteman zeggen maar de melkslijter nog steeds als melkboer aanmerken. Mooie begrippen. Lambert wist mij ook nog een andere groentenhandelaar te melden waarvan hij de naam niet meer wist maar wel een typisch kenmerk, zijn vrouw had een pruik. Ik moest meteen weer denken aan al die mensen die vroeger met bijnamen werden aangesproken. Als ik dan de namen hoorde wist ik niet wie ze waren maar vaak wel hun hebbelijkheid of beroep.

Ook Bakker de Gier zat er die ik mij herinner als bezorgbakker. Bezorgbakkers waren een normaal verschijnsel met bakfiets of gemotoriseerd vehikel maar ook de ijzeren hond.

Door de foto waarop ook een bijzonder vervoermiddel voorbij kwam moest ik denken aan een bezorgbakker uit Dordrecht. Nobel in de grote kerkbuurt bracht tot recent bestellingen aan huis middels een besteleend. De besteleend die hier op de fot heeft iets bijzonders namelijk een aanhanger. Een bijzonder fenomeen wat de foto als compositie bijzonder maakt.

Het gebied doorkruisen doe ik vooral en het handigst op de fiets. En na het eerste stuk geschreven te hebben ging ik nog even op de fiets het gebied in. Ik doe meestal wat boodschappen op de kort ambachtlaan maar kan dan ook kiezen om de brug over te gaan zoals het bord destijds aangaf Dordrecht.

Het nieuwe ANWB bord op de rotonde geeft dat aan zonder de kilometers van vroeger. Logisch zou ik denken want met de fiets is dat maar een paar honderd meter voordat ik er ben. Daarin is niks veranderd maar met de auto leg je meer kilometers af.

Na het schrijven door het gebied heen rijden en de foto in gedachten is het gebied toch echt heel anders geworden. Het Spoorpad is er niet meer en de westelijke parallelweg is een heel stuk korter. Hoe zou je zo een gebied nou weer mooi kunnen maken en er een mooi woongebied kunnen creëren met de gezelligheid die daar bij hoort? Een ontwikkeling die nu gestart is waarvan de uitkomst onbekend is. Fietsen en elektrische voertuigen zullen in de toekomst de ouderwetse vervoermiddelen van diesel en benzine hebben vervangen en het spoor dat gaat gewoon door.

Ik moet nog vaak glimlachen bij de uitdrukking ijzeren hond. Het roept een beeld op van een robot terwijl ik beter weet maar met de huidige elektrische auto wel denk aan die elektrische karretjes van de melkman en broodbezorger als de Gier.

De Da costastraat kent dus een kleurrijke geschiedenis met vele verhalen van bewoners, winkeliers en passanten. 

 

Deel dit bericht met je vrienden!

Chris Moorman

Chris Moorman

Chris Moorman publiceert sinds 1977 artikelen, korte verhalen en columns en is sinds die tijd ook politiek actief binnen de regio Drechtsteden, hij is raadslid in Zwijndrecht. Deed opbouwwerk voor de kraakbond Zwijndrecht, de vereniging de Onderste Steen, woonconsumenten platform Drechtsteden en huurdersraad.

Als ondernemer is hij actief met zijn bedrijven fifth dimension en Lingam en actief voor de vereniging Piramiden en de geologische vereniging Geode. Ook is hij bekend van zijn eigen wierook lijn Chrisjewierook voor wereldvrede.

Overzicht columns